ماده 1 :كلیه اتباع كشورهای ملحق شده به مقاولهنامه شماره (19) سازمان بینالمللی كار كه طبق قوانین و مقررات مربوط در ایران به كار اشتغال دارند در مقابل حوادث ناشی از كار تحت پوشش حمایتهای زیر قرار میگیرند:
- خدمات درمانی تا بهبود حادثه دیده.
- غرامت دستمزد.
- غرامت نقص عضو.
- از كارافتادگی جزیی.
- از كارافتادگی كلی ناشی از كار.
- فوت در اثر حادثه ناشی از كار.
تبصره :وزارتخانههای امور خارجه و كار و امور اجتماعی مكلفند كشورهای ملحق شده به مقاولهنامه شماره (19) سازمان بینالمللی كار را به سازمان تأمین اجتماعی ـ كه از این پس در این آییننامه سازمان نامیده میشود ـ معرف نمایند.
ماده 2 :در صورت وقوع حادثه ناشی از كار، كارفرما مكلف است اقدامات اولیه را برای جلوگیری از تشدید وضع حادثه دیده به عمل آورد و مراتب را ظرف سه روز اداری به صورت كتبی به اطلاع سازمان برساند. در صورتی كه كارفرما بابت اقدامات اولیه متحمل هزینهای شده باشد سازمان هزینههای یاد شده را طبق تعرفههای جاری خود پرداخت مینماید.
تبصره :. در صورتی كه ثابت شود وقوع حادثه ناشی از كار در اثر عدم رعایت مقررات حفاظت فنی و بروز بیماری ناشی از عدم رعایت مقررات بهداشتی و احتیاط لازم از طرف كارفرما یا نمایندگان كارفرما بوده است سازمان هزینههای مربوط به معالجه، غرامات، مستمریها و غیره را میپردازد و طبق ماده (66) قانون تأمین اجتماعی ـ مصوب 1354 ـ هزینههای یاد شده را از كارفرما وصول مینماید.
ماده 3 : كارفرمایانی كه اتباع كشورهای موضوع ماده یك این آیین نامه را به كار میگمارند مكلفند نسبت به نامنویسی كاركنان یاد شده نزد سازمان اقدام و مادامی كه اتباع خارجی نزد آنان اشتغال دارند حق بیمه آنان را همه ماهه طبق ماده (4) این آییننامه پرداخت نمایند.
ماده 4. نرخ حق بیمه مشمولان این آییننامه سه درصد حقوق و مزایای پرداخت شده به آنان است كه هر ماه توسط كارفرما از حقوق و مزایای تبعه بیگانه كسر و به سازمان پرداخت میشود.
