 |
اجبار 50 ميليون كودك آفريقايي به كار
پايان كار كودكان؛ هدفي دست يافتني |
|
مترجم: ليلي كشوادي
منبع ILO:
|
|
گزارش جديد سازمان جهاني كار (ILO) با عنوان: پايان كار كودكان: هدفي قريب الوقوع چهره مبهمي را از وضعيت كودكان كارگر در سراسر جهان ترسيم كرده است. گرچه شمار اين كودكان در سراسر جهان كاهش يافته، اما حدود 50 ميليون كودك در منطقه زيرصحراي آفريقا مجبور به كار هستند. ولي حركت بي سابقه بين المللي در راستاي پايان كار كودكان روزنه اميدي را براي مبارزه در آفريقا عليه اين روند، گشوده است. بخش خبر ILO از يك مزرعه كشت چاي در اوگاندا گزارش زير را تهيه كرده است. |
|
تورو – اوگاندا، حدود دو هزار سال پيش سلسله پادشاهي تورو، در اين نقطه از غرب اوگاندا و بر دامنه كوه هاي راونزاري، تشكيل شد. اينجا سرزمين طلاي سبز تورو است كه در آن يكي از خوش طعم ترين انواع چاي در جهان توليد مي شود كه به علت ويژگي خاص خاك منطقه است. در تورو و سراسر غرب اوگاندا حداقل 200 هزار نفر زندگي خود را با چيدن برگ چاي مي گذرانند و روزانه حدود 30/0 دلار درآمد دارند. |
|
در بين اين كارگران 40 هزار كودك زير ده سال به طور تمام وقت كار مي كنند، اين كودكان به رغم رايگان بودن تحصيلات ابتدايي، امكان حضور در مدرسه راندارند. |
|
اما اوضاع درحال تغيير است. در مدرسه ابتدايي كيا پارانگا 90 كودك كه قبلاً كار مي كردند، به مدرسه بازگشته اند و به جاي كار درس ميخوانند. |
|
در اوگاندا، مبارزه براي الغاي ريشه اي كار كودكان از سال 2003 آغاز شده است و برنامه ويژه ILO درمورد تقويت روابط كاري در شرق آفريقا يا SLAREA از آن حمايت مي كند. |
|
ژوزف كاتدند هماهنگ كننده ILO در اوگاندا، مي گويد: براي گسترش مبارزه در سراسر كشور شش ايستگاه راديويي منطقه اي اف ام FM از جمله صداي تورو به طور گسترده اي همكاري و ارزش ها و پيام هاي اين پروژه دو ساله را پخش كرده است. |
|
يكي از ميهمانان هميشگي صداي تورو، آقاي پدي توسيگامو مدير منطقه اي اتحاديه ملي كارگران بخش كشاورزي و زراعت بود. |
|
او مي گويد: ILO از ما حمايت مي كند. با اين برنامه، 365 كودك از مزارع چاي به مدرسه بازگشته اند، برنامه راديويي بهترين راه مبارزه است، زيرا به گوش اكثر كشاورزان مي رسد. اين برنامه به والدين، سرپرستان كودكان و خود كودكان آموزش مي دهد، زيرا تمام نقاط اوگاندا را تحت پوشش دارد.
|
|
تا اواسط سال 2005، 11 مزرعه از 16 مزرعه و كارخانه منطقه استانداردهاي كاري لازم را پذيرفتند. اما برخي مالكان تمايلي به فعاليت اتحاديه اي يا مذاكره درمورد كودكان كارگر را در محل خود نداشتند.
|
|
برخي از اين كودكان يتيم و قرباني ايدز هستند كه سرپرستي آنها به عهده ديگران است، اما اكثر آنها قربانيان فقر شديد در كشوري هستند كه داراي بهترين خاك، آب و هوا و ميزان بارندگي در زير صحراي آفريقاست.
|
|
مدير يكي از كارخانه هاي چاي مي گويد: اين كارخانه ها و مزارع چاي بايد به عنوان بخشي از مسئوليت اجتماعي خود، تشويق شوند كه مقداري از سود خود را براي فرستادن بچه ها به مدرسه هزينه كنند. دولت مركزي و دولت ايالتي تورو بايد قوانين مناسب را تصويب و اجرا كنند تا تمام كارخانه ها و مزارع استانداردهاي لازم كاري را بپذيرند.
|
|
آفريقا در معرض خطرقاره آفريقا هنوز هم در مسير اجراي مؤثر و مثبت قوانين با چالش هاي دشواري مواجه است. بنا بر گزارش جديد ILO، در مبارزه عليه كار كودكان در منطقه زيرصحراي آفريقا، بايد پيشرفت بيشتري حاصل شود، در اين منطقه ميزان رشد جمعيت، شيوع بيماري ايدز و استثمار كودكان به طور هشداردهنده اي همچنان بالاست.
|
|
آقاي گي تيجس، مدير برنامه جهاني مبارزه با كار كودكان ILO يا ايپكIPECمي گويد: به راحتي مي توان به عوامل بروز اين معضلات پي برد. حدوداً از هر شش نفر ساكن اين منطقه، يك نفر دچار فقر دايمي است و چنين فقري روندي رو به وخامت يافته است، انتظار مي رود شمار فقيران از ميزان 315 ميليون نفر در سال 1999 به 404 ميليون نفر در سال 2015 برسد.
|
|
هرچند در 48 كشور اين منطقه تغييرات مثبتي به وجود آمده است و وضعيت آنها چندان دلسردكننده نيست. در سال 2003 ميزان رشد اقتصادي 24 كشور زيرصحراي آفريقا 5 درصد يا بيشتر بود. در بخش آموزش اوضاع دلگرم كننده تر است، زيرا ميزان ثبت نام كودكان در مقطع ابتدايي، بين سال هاي 1990 تا 2000 تا 38 درصد افزايش يافته است. در كشورهاي مالاوي، موريتاني و اوگاندا، بين سال هاي 1995 تا 2000 ميزان ثبت نام دوبرابر شده است، اما هنوز 47 ميليون كودك آفريقايي از حضور در مدرسه محروم هستند و از بين بچه هايي كه در مقطع ابتدايي ثبت نام مي كنند، از هر سه دانش آموز فقط يكي از آنها موفق به اتمام اين مقطع مي شود.
|
|
تيجس مي افزايد: يكي از مؤثرترين روش ها جهت مبارزه با كار كودكان كه سرمايه گذاري پرمنفعتي نيز محسوب مي شود، اقدام جدي براي آموزش همگاني در مقطع ابتدايي است. بنا بر آمارهاي ILO منافع اقتصادي ناشي از محو كار كودكان و جايگزين كردن آن با تحصيل همگاني در زير صحراي آفريقا، بالغ بر صدها ميليارد دلار است، به علاوه منافع آشكار اجتماعي و واقعي آن غيرقابل ذكر است.
|
|
اما رشد بالاي جمعيت مانعي دربرابر حضور تمام بچه ها در مدرسه و نجات آنها از دام كار و استثمار شده است. جمعيت اين منطقه با روند فعلي رشد، هر 25 سال دوبرابر مي شود و جمعيت منطقه جوان و سن 44 درصد مردم آن زير 15 سال است.
|
|
چالش ديگر در آفريقا شيوع ايدز است. از هر هفت نفر در جهان يكي فرد مبتلا به ايدز است، اما دوسوم از مبتلايان در آفريقا به سرمي برند. يكي از عواقب اين بيماري مسري، وجود 43 ميليون كودك يتيم در سال 2003 در اين قاره بود. تا سال 2010 شمار كودكان بي سرپرست در اثر ايدز به 50 ميليون نفر مي رسد كه حاكي از خطر تداوم كار كودكان است.اما تيجس به رغم اين آمار و ارقام خوش بين است و مي گويد: در هر بحران فرصتي نيز وجود دارد. باتوجه به وضعيت قبلي آفريقا و اميدها نسبت به آينده آن، سال 2005 شاهد جنبش بي سابقه جهاني جهت در اولويت قرار دادن مشكلات اين قاره در بطن توجه جهاني بود.
|
|
متعاقب اجلاس 2005 گروه 8، نگرش سياسي نسبت به اقدام عليه كار كودكان در آفريقا بهتر شده است. اكثر كشورهاي قاره دو كنوانسيون حداقل سن كار (138) و بدترين اشكال كار كودكان (182) را تصويب كرده اند.
|
|
تيجس مي افزايد: تمام اين تحولات و پيشرفت ها روزنه اميدي را براي مبارزه با دلايل ريشه اي مشكل كار كودكان، گشوده است. محدود بودن توانايي ها يك مانع عمده در تهيه، ارائه و اجراي سياست ها و برنامه ها عليه كار كودكان است. جنبه هاي فني و سازماني نيز بسيار ضعيف است كه بايد تقويت شود، به خصوص درمورد شركاي اجتماعي از جمله سطوح مختلف از عوامل دولتي و ساير دست اندركاران مهم است.
|
|
هفته نامه آتيه سال سيزدهم
شماره 583
|
| |
«مطالب منتشره شده در اين قسمت ديدگاه رسمي سازمان تأمين اجتماعي نميباشد» |
